گرافیتی استنسیل در واقع یکی از شاخه های هنر گرافیتی است. واژه ی گرافیتی به معنای امروزین، به نوعی نقاشی و تصویر سازی خیابانی نسبت داده می شود که هویتی خاص دارد.
این نوع نقاشی میانه ای با موزه ها، جشنواره ها و حتی مراکز آکادمیک ندارد. هنرمندان این شیوه ی هنری معمولا به طور خودجوش و پنهانی فعالیت می کنند آنها اثر خود را با نام مستعار امضا می کنند و در اغلب موارد هویتشان همانند یک راز پوشیده می ماند.
هنرمند گرافیتی گرچه ساعت های کم رفت و آمد را برای اجرای اثر خود بر دیوارهای شهر انتخاب می کند اما به هر صورت فرصت اندک است و از این رو باید شیوه ای را برای نقاشی انتخاب می کند که داری سرعت عمل بالا باشد.
گرافیتی استنسیل یکی از این روش ها است. بدین ترتیب که هنرمند قبل از شروع کار با دقت تصویر مورد نظر خود را طراحی کرده و آن را از درون یک صفحه برش می دهد. نتیجه ی به دست آمده همان استنسیل است. استفاده از رنگ های اسپری هم سرعت عمل را بالا می برد. هنرمند به کمک این روش می تواند طرح خود را به صورت متعدد در مکان های مختلف شهر در زمان بسیار کوتاه تکرار کند.
موضوع کار در این شیوه ی هنری معمولاً دارای پیام های اجتماعی است که بیشتر رویکردی نقادانه دارد. جنبش های سیاسی، انقلابی از زمان های گذشته تا امروز برای تبلیغات غیر رسمی خود از این شیوه هنری بهره برده اند. همچنین موضوعاتی مانند "فقر، جنگ، نژادپرستی و حقوق کودکان" از مضامین اصلی این شیوه هنری است.
دانشجویان رشته گرافیک در دانشگاه علمی کاربردی لارستان این شیوه هنری را در قالب یک کارگاه دو روزه و به طور محدود تجربه کردند. فضای رسمی دانشگاه گرچه مناسبتی با هویت مستقل گرافیتی ندارد اما در این کارگاه آموزشی سعی بر این بوده است که تاحد ممکن ویژگی های این شیوه حفظ شود. به تصویر کشیدن چهره های شناخته شده با هدف تبدیل آنها به نماد های اجتماعی و اشاره به عقاید آن اشخاص یکی از رویکرد های گرافیتی استنسیل است.
شاید اگر تصویر معروف چگوارا به استنسیل تبدیل و اینگونه تکرار نمی شد. اکنون به عنوان نماد حرکت های انقلابی تا بدین حد شناخته شده نبود.
