اواخر تابستان که به دانشگاه آمدم دیدم که آثار محیطی ما همچنان پابرجاست و باد و طوفان های شدید تابستانی اثری بر آنها نداشته است.
اما ظاهراً اگر  ابر باد و مه خوشید و فلک هم حتی با ما یار باشد دانشگاه همچنان چشم دیدن این آثار را ندارد.
دانشگاه قبل از آغاز مهر و بازگشت دانشجویان بعضی از آثار محیطی، که در فضای باغ اجرا کرده بودیم را بدون اجازه از بین برده است. ( آثار محیطی با زباله (2) و  آثار محیطی با زباله (1))
در این بین انچه برای من جالب بود صحنه ای بود که در عکس می بینید. به واسطه ی این ماجرا دو اثر محیطی ما که هیچ ارتباطی با یکدیگر نداشتند. همنشین شده اند. (گرافیتی های مفهومی در محیط دانشگاه  و  خلق آثار محیطی با زباله (2) )
و اکنون می توان از ترکیب این دو مفاهیم دیگری دریافت کرد.
این خصوصیات اثر محیطی  من را مجذوب خود می کند. هنرمند اثر را خلق می کند و ادامه ماجرا را به اتفاقات محیط می سپارد.